Chili Vakantie 2007 Reisverslag

Op de kaart

Antofagasta

Plaza de armas Santiago de Chili

Via Calama naar San Pedro de Atacama

Er is geploegd, geegd geëgaliseerd wellicht nog bemest maar daarna is het landschap verlaten. Tenminste zo ziet de woestijn tussen Antofagasta en Calama er uit. Naar San Pedro de Atacama toe wordt het landschap woester en er groeit zowaar af en toe een struikje.
De omgeving staat ook bekend als 'nitrate pamas' en was ooit zeer winstgevend door de Salpeter winning. In de hoogtij dagen kende de pampas meer dan 80 verschillende nitraat mijnen ofwel oficinas. Met de opkomst van de kunstmatige nitraat is de productie in dit gebied sterk afgenomen, er zijn nog maar twee kwijnende oficinas over.

San Pedro - Quitor - Valle de la luna

Valle de la Luna

Salar De Atacama Lagunas Miscanti Miñique

Laguna Chaxa Salar de Atacama

Geysers El Tatio

Een bezoek aan het El Tatio geiser veld is een ietwat surrealistische ervaring. Je staat voor dag en dauw op, om om 04:00 klaar te staan om door de tour-operator opgehaald te worden. Je bent niet de enige, bij ons hotel staan op een gegeven moment 7 mini-busjes te wachten. Daarna volgt een rit kris-kras door San Pedro om andere mensen op te pikken. Verspreid door de stad staan overall mensen te wachten. Daarna volgt een rit van 2.5 uur in een soort van nachtelijk spitsuur om op 4250 meter hoogte bij de geyers te komen. Hier sta je dan met een paar honderd mensen in de vrieskou te kijken hoe de grond stoomt.

Calama Tocopilla Antofagasta

De terugweg ging via Calama langs de grootste open kopermijn ter wereld in Chuquicamata. Helaas hebben we niet kunnen ontdekken waar we eventueel een blik konden werpen in het 900 meter diepe gat. Voor de dagelijkse tour waren we niet op tijd. De verdere route ging richting Tocopilla, 120 kilometer kaarsrechte weg met links en rechts meervoudige hoogspanningslijnen. Weinig boeiend. De laatste paar kilometer door de Cordilerra de la Costa, de bergketen die de kust van de pampas scheidt' was wel mooi. Daarna langse de kust naar Antofagasta.

Santiago de Chile

Paaseiland Easter Island Isla de Pascua

Paaseiland is het meest geïsoleerde bewoonde eiland ter wereld. Pitcairn is de dichtstbijzijnde buur, op 1900 kilometer afstand. Chili’s vasteland ligt op 3600 kilometer, een kleine vijf uur per lijnvliegtuig. De Nederlandse zeevaarder Jacob Roggeveen voer op paaszondag 1722 langs dit speldenknopje in de Stille Oceaan en noemde het daarom Paascheiland. In het Spaans, de voertaal van Chili, waartoe het eiland sinds 1888 behoort, is dat Isla de Pascua. De andere naam van het eiland -Rapa Nui- verwijst naar het kleinere Tahitiaanse eiland Rapa. Lokaal worden zowel het eiland als de inwoners en de eigen taal nu Rapa Nui genoemd.

Tongariki -Rano Raraku- Te Pito Kura

Ahu Vaihu

Orongo - Rano Kau - Motu Nui

Op de zuidpunt van Rapa Nui ligt de vulkaan Rano Kau en hier bevindt zich het ceremonieel dorp Orongo. Dit dorp was maar eens per jaar bewoond, tijdens de vogelman wedstrijd. Doel van deze race was om langs de rotsen van de vulkaan omlaag te klimmen naar de oceaan, dan naar het achterste van de drie eilanden -Motu Nui- twee kilometer in de oceaan te zwemmen, daar een ei te zoeken van een 'tern', een vogel die daar jaarlijks komt broeden, terug te zwemmen, omhoog te klimmen en het ei heelhuids te overhandigen. De winnaar kreeg dan de status van tangata manu - vogelman en werd een jaar in isolatie opgesloten. Ondertussen kreeg zijn stam een verheven status.

Tahai - Paaseiland

Punta Arenas -Seno de Otway-Puerto Natales

Penguin Colony Seno de Otway

Afgezien daarvan dat pinguins eigenlijk maar suffe beesten zijn, zijn de pinguins in deze kolonie best wel mietjes vergeleken met hun soortgenoten verder in het zuiden. Toegegeven, het waait hier behoorlijk hard, maar dat doet het op Antarctica ook, en daar is het min heelveel onder nul, hier een graad of tien boven nul.

Torres del Paine National Park

Lago & Glaciar Grey Torres Del Paine National Park

Torres Del Paine National Park

Eigenlijk hadden we voor vandaag het plan opgevat om de Torres del Paine te bezoeken. Een wandeling van Hosteria Las Torres naar de Morrena Acareo, die heen en terug een uur of 8-9 in beslag zou nemen. Helaas had dezelfde Hosteria een verschil van mening met de Chileense overheid over de reparatie van de Puento Kusanovic. De Hosteria kon zich niet vinden in de manier waarop en het tijdstip wanneer deze brug gerepareerd zou worden. Uit protest had de Hosteria daarom de brug maar geblokkeerd, ze vonden het blijkbaar wel een tof idee om de ruzie met de overheid uit te vechten door de gasten van het park te duperen. Voor ons had dat een extra 3 uur lopen betekend, iets wat ons niet echt reeel leek.

The Lake District - Het Merengebied

Naar Vliegveld Punta Arenas met een eten en benzine stop in Puerto Natales en een zeer kort bezoek aan Punta Arenas Magallanes y Antártica Chilena. De Chilenen hebben een taartpunt Antarctica geclaimd en verzuimen geen moeite om duidelijk te maken dat het van hun is. Op de wegenkaarten van deze regio staat ook een stukje kaart van hun ijsschotsen zuidelijker, toegegeven er zijn (dagelijkse) vluchten met bestemming Antarctica van Purta Natales maar hoe daar met de auto te komen...

Puerto Varas Volcano Osorno

Llanquihue Lake

Valdivia

Merengebied

Na de droge Atacama woestijn, het bizare en afgelegen Paaseiland en de woeste Torres del Paine is het merengebied eigenlijk best wel gewoon. Het zacht glooiende landschap, bossen, veel Duitse invloeden zou je je zou op een nazomerdag in midden van dat land wanen. Gelukkig steekt er van tijd tot tijd een vulkaan de kop op en drijven er zeeleeuwen in de rivier.

Valdivia Pucón

Pucón

mountain biken

Termas Huife

Vulcona Villarica

Nationaal Park Conguillio

Araucaria

U weet wel de Apenboom, of slangenden die menig Nederlandse (voor)tuin siert. Ooit als modegril geplant, nu goed spijt door de stekkelige omvang. Hier hebben ze er een heel bos van, en is hij nog groter en op zijn plaats