Valdivia

Merengebied

Na de droge Atacama woestijn, het bizare en afgelegen Paaseiland en de woeste Torres del Paine is het merengebied eigenlijk best wel gewoon. Het zacht glooiende landschap, bossen, veel Duitse invloeden zou je je zou op een nazomerdag in midden van dat land wanen. Gelukkig steekt er van tijd tot tijd een vulkaan de kop op en drijven er zeeleeuwen in de rivier.

Roeien met Zeeleeuwen

De roeiende jeugd van Valdivia heeft naast rondvaartboten, bruggen, trapbootjes en kano's nog een interessant obstakel:

Hotel Los Renovales

Hotel Los Renovales

Rijden van Puerto Varas naar het Noorden, naar de Valdivia, fraai gelegen aan een riviermonding aan de kust.

< Puerto Varas Volcano Osorno | Start Pagina | Valdivia Pucón > Nadat we in Patagonie hebben gewandeld, de guinacos (de lama die op 2500 meter leeft), condors, ganzen en pelikanen hebben gezien, net als bergmeren, besneeuwde toppen, ruige rotsen, zijn we terecht gekomen in het midden van Chili. Hier schijnt de zon, is het circa 20 a 25 graden en is het groen. En als het groen is betekent dat dat de grond vruchtbaar is en dat er mensen wonen. Lange tijd waren dat Mapuche indianen, toen kwamen er Spanjaarden (die toch een paar honderd jaar strijd hebben geleverd om dit gebied, omdat zij vonden dat ze in naam van koning, god en wie weet wie nog allemaal meer, bedacht hadden er recht op te hebben) en vervolgens Duitse immigranten. Allemaal hebben ze een stempel op dit gebied gezet, zo kun je Mapuche sierden bewonderen, deutsche Kuchen kopen en is de voertaal natuurlijk Spaans. In verhouding met andere gebieden van Chili zou ik dit gedeelte druk noemen: je kunt niet zomaar 200 kilometer rijden zonder het gevoel te hebben niemand tegen te komen.... Er is altijd wel een dorp of een stad in de buurt. Plus de enorme hoeveelheid aan reclameborden. Anderzijds, al het groen enzo is wel aangenaam. En vers fruit hebben ze hier ook heel veel: perziken, pruimen, frambozen, bramen etc. In Puerto Varas hebben we, afgezien van heerlijk gegeten, de vulkaan Osorno beklommen. Nouja, met de auto omhoog en daarna nog een uur over de lava naar boven gelopen. Zwaar! Niet dat je dan op de top bent, daarvoor moet je een gids bij je hebben en beschikken over stijgijzers. Uitzicht heb je wel. Aan de voet van de vulkaan ligt een groot meer, en zo heb je een prachtig plaatje; denk daarbij nog even een volle maan. Alsof je een ansichtkaart bekijkt. In Valdivia hebben we ons laten verrassen door de opmerkelijke combinatie van roeiers en zeeleeuwen. Die laatsten zwemmen in de rivier en hebben hun eigen vlot vlak voor de kade. Van een afstand denk je: goh wat leuk voor de bezoekers van deze stad. Dichterbij begrijp je waarom die beesten hier zijn en niet een paar kilometer verderop aan de kust: er is namelijk een dagelijkse vismarkt op de kade. Dus lui als ze zijn, zwemmen ze daar. En die roeiers? Tja, er zijn drie (?) roeiverenigingen aan de rivier in deze stad, dus dat ze hier dan roeien is dan wel weer logisch. Beetje oppassen voor die logge beesten en de rondvaartboten naar de moerassen. Komende week lekker rustig aan doen en vooral genieten van het feit dat we hier op vakantie zijn.

Page last modified on 08-03-2007 om 20:45