Via Calama naar San Pedro de Atacama

Er is geploegd, geegd geëgaliseerd wellicht nog bemest maar daarna is het landschap verlaten. Tenminste zo ziet de woestijn tussen Antofagasta en Calama er uit. Naar San Pedro de Atacama toe wordt het landschap woester en er groeit zowaar af en toe een struikje.
De omgeving staat ook bekend als 'nitrate pamas' en was ooit zeer winstgevend door de Salpeter winning. In de hoogtij dagen kende de pampas meer dan 80 verschillende nitraat mijnen ofwel oficinas. Met de opkomst van de kunstmatige nitraat is de productie in dit gebied sterk afgenomen, er zijn nog maar twee kwijnende oficinas over.

Het oude treinstation van Baquedano

Voormalige Salpeter mijn van Chacabuco

Omdat er verder niet maar dan ook niets is in de woestijn zijn er complete stadjes gebouwd om de mijnwerkers te huisvesten zoals in de voormalige Salpeter mijn van Chacabuco. Chacabuco was volkomen afgesloten, zowel de huisvesting als de fabricage bevonden zich op een ommuurd stuk grond. Boodschappen deed je bij de (ene) general store, die eigendom was van de oficina. Zo kwam een deel van het geld weer terug. Op dit moment is er nog maar 1 bewoonde salpeter-dorp in de woestijn, Maria Elana die de arbeiders voor twee oficinas huisvest. De mijn van Chacabuco was in gebruik tussen 1924 en 1940. Later, in 1973 en 1974, als gevangenkamp van politieke tegenstanders van Pinochet gebruikt.

De komende nachten in Hotel Casa Don Tomas Casa de Don Tomas met (gratis) Wi-fi, beperkt tot de ontbijt- en koffiehoek. Het probleem met de stekker is eenvoudig verholpen met een verloop plug van 1290 Chileense pesos.

< Antofagasta | Start Pagina | San Pedro - Quitor - Valle de la luna >

Page last modified on 20-02-2007 om 18:16